
In vita rustica Manius Curius, cum de Sabinis, de Samnitibus, de Pyrrho triumphasset, consumpsit extremum tempus aetatis. Cuius ego villam contemplans - abest enim non longe a me - admirari satis non possum vel hominis illius continentiam vel temporum disciplinam. Cum ei, ad focum sedenti, magnum auri pondus Samnites attulissent, repudiati sunt. Non enim aurum habere praeclarum ei videbatur, sed eis, qui haberent aurum, imperare. Poteratne tantus animus iucundam non efficere senectutem? In agris vivebant tum senatores et aranti Lucio Quinctio Cincinnato nuntiatum est eum dictatorem factum esse. A villa tum in senatum arcessebantur et Curius et ceteri senes. Num igitur horum senectus miserabilis fuit, qui se agri cultione oblectabant? Mea quidem sententia nulla senectus potest esse beatior et delectatione et copia omnium rerum.
da Cicerone
Oggi hai visualizzato 1 brani. Ti ricordiamo che hai ancora a disposizione la visualizzazione di 4 brani
Nella casa di campagna Curio, avendo trionfato sui sabini, sanniti, Pirro, passava l'estremo tempo della sua vita. Guardando la sua casa, non è molto lontano da me, non posso abbastanza ammirare sia la moderazione di quell'uomo che la disciplina dei tempi.*-* Quello, sedendo vicino al fuoco, avendogli i sanniti portato una grande quantità di oro, li rifiutò. Infatti non gli sembrava opportuno avere l'oro, ma (gli sembrava opportuno) comandare su quelli che avevano l'oro. Poteva tanto animo non avere una felice vecchiaia? vivevano nei campi allora i senatori e fu annunciato a Cincinnato che arava che sarebbe stato nominato dittatore. Dalla villa erano chiamati in senato sia Curio che altri vecchi. Forse dunque la loro vecchiaia fu miserabile, perchè si occupavano della coltivazione dei campi? secondo me nessuna vecchiaia può essere più felice sia per piacere che per abbondanza di tutte le cose.
Tratto da Splash Latino - http://www.latin.it/versione/6471
Registrati alla
Splash Community e contribuisci ad aumentare il numero di traduzioni presenti nel sito!